Arapça
1. isim Hava yuvarını oluşturan, bütün canlıların solunumuna yarayan, renksiz, kokusuz, akışkan gaz karışımı. 
2. isim Meteoroloji ile ilgili olayların bütünü . 
| Hava biraz bozukçaydı, dışarıda serin bir yağmur çiseliyordu. |
|
3. isim Canlılar üzerindeki etkisine göre hava yuvarının durumu .
| Havanın üşütecek kadar serinlemiş olmasına göre sabah yakın. |
|
4. isim Gökyüzü.
Havada bir tek bulut yok.
|
|
5. isim Çevreyi kuşatan boşluk.
Tozlar havada uçuşuyordu.
|
|
6. isim Esinti.
Bugün hava olursa yelkenli kalkacak.
|
|
7. isim Müzik parçalarında tür.
| Kâğıthane havası tutturur, bahriye çiftetellisi çalardık. |
|
8. isim Müzik aletlerinden çıkan ses perdesi.
9. sıfat, mecaz Sonuçsuz, anlamsız, boş (durum, davranış, söz).
Bu sözlerin sonu hava.
|
|
10. isim, mecaz Görünüş, davranış, söz vb. için bir kimsenin durumunu belirten özellik.
| Buna rağmen öyle kibar ve asil havası vardır ki bu damga bile onu çirkinleştiremez, inadına daha bir uçarı, daha bir sevimli yapar. |
|
11. isim, mecaz Tarz, üslup.
| Namık Kemal'e, Tevfik Fikret'e başarılı nazireler yazmıştır. Onların diliyle, onların sesiyle, onların havasıyla... |
|
12. isim, mecaz Durum, ortam, çevre, muhit, atmosfer, ambiyans.
| İlk deneme dalış günü gelince, denizcilerde büyük bir coşkunluk, bir tören havası vardı. |
|
13. isim, mecaz Çekicilik.
Kadın güzel değil ama havası var.
|
|
14. isim, mecaz Keyif, âlem.
Onu kendi havasına bıraksak çalışmaz.
|
|
1499 kez sorgulandı Kaynak (07.03.2012-29.01.2014)
( hv` + fa`al) → hava
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hv` kök harflerinden gelir.
|
|