Türkçe
1. isim Bir şey tarafından içine alınan, kapsanan, bir şeyin içinde bulunan. 
5 kez sorgulandı Kaynak (24.01.2023-24.01.2023)
iştimal → şümul → (şml + müfta`al) → müştemel
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Türkçe iştimal sözcüğünden gelir.
|
| Ferit Devellioğlu Osmanlıca - Türkçe Ansiklopedik Lügat |
kaynak
Bu eser, Osmanlıca'da, kullanılan Arapça ve Farsça asıllı kelimeleri ihtivâ etmektedir; türkçe kelimelerle Osmanlıca'ya batı dillerinden geçmiş kelimelere yer verilmemiştir
Buna mukabil. hâk, berg, hacer... gibi dilimizde kullanılmış ve alenî; âlemşümûl; beşûş; mütenekkiren... gibi kullanılmakta olan bütün osmanlıca (Arapça-Farsça) kelimeler alınmış, bu sûretle 60 bin kelimelik lûgat hazırlanmış bulunmaktadır
(Önsöz'den)
21578 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Arapça (şümu:lü)
1. isim, eskimiş İçine alma, kaplama, kapsama. 
| Bu şekil şümulü, tesiri ve aldatıcı mahiyeti bakımından korkunçtur. |
|
2. isim, eskimiş, mantık Kaplam.
7 kez sorgulandı Kaynak (24.01.2023-24.01.2023)
( şml + fu`ûl2) → şümul
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça şml kök harflerinden gelir.
|
|
|
kök harfler Arapça
3 kez sorgulandı
|
|
|
