ön ek Yunanca orth- ortho- ortos
1. Doğru, düzgün. 
2. İyileştirici, düzeltici.
575 kez sorgulandı Kaynak (17.08.2009-23.10.2020)
Türkçe
1. sıfat Bir ucundan öbür ucuna kadar yönü değişmeyen, eğri ve çarpık karşıtı.
2. sıfat Gerçek, yalan olmayan. 
| Doğru haber. |
|
3. sıfat Akla, mantığa, gerçeğe veya kurala uygun.
| Bunları sana şimdiden söylemek daha doğrudur. |
|
4. isim Gerçek, hakikat.
| Söyleyin doğrusunu, siz insanoğlunun ahlaklı olabileceğine inanmıyorsunuz. |
|
5. isim, matematik İki nokta arasındaki en kısa çizgi.
| İki noktadan yalnız bir doğru geçebilir. |
|
6. zarf Yanlışsız, eksiksiz bir biçimde.
| Doğru söylüyorsun Ali, doğru söylüyorsun ama kazın ayağı öyle değil. |
|
7. zarf Hiçbir yöne sapmadan, dosdoğru, doğruca.
| Doğru oraya gitmiş olsaydınız herhâlde uygun olurdu. |
|
8. zarf Yakın, yakınlarında.
| Şafağa doğru otomobil sesi duyuldu. |
|
9. edat Karşı yönünce.
| Börekçi fırınının karşısındaki dört köşe taşlar döşeli, iki yanı ağaçlı yoldan çarşıya doğru yürüyordu. |
|
10. sıfat Yasa, yöntem ve ahlaka bağlı, dürüst, namuslu.
624 kez sorgulandı Kaynak (17.06.2018-27.05.2020)
|
|
Fransızca orthodontie
1. isim, tıp Diş hekimliğinin, dişleri çenelerin üzerine estetik ve görev bakımlarından düzenli bir biçimde yerleştirmekle uğraşan kolu.
782 kez sorgulandı Kaynak (17.08.2009-23.10.2020)
|
|
|