Arapça (ra:bıta)
1. isim Bağlayan şey, bağ1. 
| Bu dünya öyle bir dünya ki zengin ile fakir arasında kardeşlik rabıtaları bile kalmıyor. |
|
2. isim İki şeyi birbirine bağlayan ip. 
3. isim İlgi, ilişki.
| Bu rabıtamı sizden gizlemek pek fazla azap veriyor. |
|
4. isim Birbirini tutma, tutarlık.
5. isim Düzen, sıra.
6. isim Birbirine geçmeli tahtadan bir döşeme türü.
7. isim Tarikatlarda müridin şeyhi aracılığıyla kalbini Allah'a bağlaması.
3086 kez sorgulandı Kaynak (30.01.2014-12.12.2020)
rabit + -a4 → rabita → ses uyumu → rabıta
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça rabit sözcüğünden gelir, rapteden, bağlayan.
|
Türkçe
1. isim Bir şeyi başka bir şeye veya birçok şeyi topluca birbirine tutturmak için kullanılan ip, sicim, şerit, tel vb. düğümlenebilir nesne; bent, rabıt, rabıta.
| Ayakkabının bağı çözüldü. |
|
2. isim Sargı bezi.
| Yaramın bağını değiştireceğim. |
|
3. isim Demet.
| Beş bağ ekin, iki bağ maydanoz. |
|
4. isim, mecaz İlişki.
| Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk'tür. |
|
5. isim, anatomi Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti.
| Eklem bağı, asıcı bağ. |
|
6. isim, denizcilik Bir halat üzerine atılan sağlam, düzgün ve istendiğinde kolayca çözülebilen her türlü düğüm.
7. isim, müzik Nota yazarken yan yana gelen aynı veya farklı değerdeki notaların birbirine bağlanarak çalınacağını belirtmek için yapılan yay biçimindeki işaret.
12 kez sorgulandı Kaynak (18.06.2017-08.05.2024)
|
|
Türkçe
1. isim Belli yöntem, ilke veya yasalara göre kurulmuş olan durum, uyum, nizam, sistem.
| Bilhassa toprak ve silah meselelerinin bir düzene konmasını, hem de tezelden istediler. |
|
2. isim Soyut ve somut nesnelerin bir sıraya, bir hedefe, bir amaca göre sıralanması, konsept.
3. isim Yerleştirme, tertip.
| Evin en bozuk düzeninde bile hastalığa mahsus birtakım aletler vardır. |
|
4. isim Bir devletin belli başlı ilkeleri bakımından yönetimde tuttuğu yol, yönetim biçimi, rejim.
5. isim, mecaz Bir kimseye, bir kuruluşa karşı toplu olarak alınan gizli karar, dolap, komplo.
6. isim, mecaz Topluca ve gizlice yürütülen herhangi bir plan, dolap, komplo.
7. isim, mecaz Dolap, hile.
| Hile, düzen dağarcığından elbette yeni bir şey bulup çıkaracak. |
|
8. isim, müzik Müzik aletlerinde ses ayarı, akort.
9. isim, toplum bilimi Toplumsal bir yapı içinde ögelerin bütüne, bütünün ögelere ve ögelerin birbirlerine göre ilişkileri.
| Orta hâlli ailelerin kurduğu bu düzende herkesin bacası tüten, kapısı çalınan bir evi var. |
|
10. isim, halk ağzında Alet edevat takımı.
11. isim, halk ağzında Bez dokuma tezgâhı.
1906 kez sorgulandı Kaynak (28.01.2009-13.12.2013)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
233174 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Arapça
1. sıfat Rapteden, bağlayan.
2. sıfat Kendisini dünya işlerinden çekmiş, âhirete bağlamış olan.
3. isim, dilbilgisi Bağlaç.
28 kez sorgulandı Kaynak (12.12.2020-12.12.2020)
rabt → (rbt + fâ`il) → rabit
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rabıt sözcüğünden gelir, rapteden, bağlayan
|
|
|
son ek Arapça
-Arapça kelimelerin sonuna getirilen dişilik eki -e. Muallim --> Muallime
-Kalın sesli harflerle biten sözcüklerde -a şeklini alır. Refik --> Refika
6339 kez sorgulandı Kaynak (24.06.2009-14.02.2021)
-e5
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça -e5 son ekinden gelir.
|
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
