Arapça
1. sıfat Başkasının malını saklamaya memur kimse. 
547 kez sorgulandı Kaynak (06.03.2014-06.03.2014)
ved → (vd` + fâ`il) → vedi
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça ved sözcüğünden gelir.
|
| Ferit Devellioğlu Osmanlıca - Türkçe Ansiklopedik Lügat |
kaynak
Bu eser, Osmanlıca'da, kullanılan Arapça ve Farsça asıllı kelimeleri ihtivâ etmektedir; türkçe kelimelerle Osmanlıca'ya batı dillerinden geçmiş kelimelere yer verilmemiştir
Buna mukabil. hâk, berg, hacer... gibi dilimizde kullanılmış ve alenî; âlemşümûl; beşûş; mütenekkiren... gibi kullanılmakta olan bütün osmanlıca (Arapça-Farsça) kelimeler alınmış, bu sûretle 60 bin kelimelik lûgat hazırlanmış bulunmaktadır
(Önsöz'den)
21578 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
kök harfler Arapça
2521 kez sorgulandı
|
|
Arapça (vedi:a)
1. isim eskimiş Saklanılması, korunması için birine veya bir yere bırakılan eşya, inam, emanet. 
Vatan sana vediadır.
|
|
2. isim eskimiş, hukuk Kendine korunması, saklanması için eşya verilen kimsenin durumunu gösteren sözleşme.
1947 kez sorgulandı Kaynak (06.03.2014-06.03.2014)
vedi + -a4
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça vedi sözcüğünden gelir, emanet alan.
|
|
|
|
